شب است و مه فرودگاه کوچک را پوشانده است. مارتا در برج کار می‌کند. یک هواپیمای کوچک هنوز در آسمان است. خلبان جوان، بن، تنهاست. باند را نمی‌بیند. سوخت کمی دارد.
مارتا می‌گوید: «من اینجا هستم، بن.» بعد فکری به سرش می‌زند. یازده ماشین و کامیون روی باند می‌روند و چراغ‌هایشان را روشن می‌کنند. بن دو ردیف نور می‌بیند. فرود می‌آید! مارتا می‌گوید: «به خانه خوش برگشتی.»
