Yara, die vijftien was, en haar neef Adam, die dertien was, brachten de zomer door bij hun oma. Op een ochtend gaf ze Yara wat munten en zei: “Koop alsjeblieft saffraan voor me op de oude markt.” Geen van beiden wilde als eerste de weg vragen, dus gingen ze uit elkaar om sneller de juiste kraam te vinden.
Dat was een vergissing. De oude markt was een doolhof van smalle steegjes, vol zakken specerijen, koperen potten, leren tassen en verkopers die hun prijzen riepen. Na tien minuten waren de twee verdwaald. Verschillende winkeliers probeerden hen te helpen, maar hun aanwijzingen waren vrolijker dan duidelijk.
Bij puur toeval kwamen Yara en Adam allebei terecht bij een piepklein theekraampje, gerund door een meisje van hun eigen leeftijd. Ze heette Sara. Ze gaf hun hete, zoete thee, tekende een kaart op een servet en weigerde geld aan te nemen. Ze kwamen laat thuis, met de saffraan en een mooi verhaal. Oma lachte tot ze huilde. “Ik heb met de oma van Sara op school gezeten!”, zei ze.