Zes dagen naar de zee

Ines is elf. Ze heeft de zee nog nooit gezien. Haar opa Matteo is drieënzeventig. “Ik laat je de zee zien”, zegt hij. Ze rijden op een oude fiets met twee zadels. De weg is lang. Het regent. Een band loopt leeg. Matteo’s knie doet pijn, maar Ines trapt voor twee. Op de zesde dag hoort ze een geluid als een grote ademhaling. “Luister, opa!” Ze zien de zee. “Ik heb hem ook nog nooit gezien”, zegt Matteo. Ze lachen.