Dit is een oud verhaal. Ilka is een meisje met twintig schapen. Op een avond loopt ze naar huis over het bevroren meer. Haar opa zegt: “Ga nooit 's nachts over het meer.” Maar Ilka is laat.
Er komt mist. Ze ziet de oever niet. Het ijs kraakt! Ilka blijft staan en luistert. Ver weg luidt een klok. Ze loopt naar het geluid, en het ijs is sterk. Aan de oever hangt de oude klok aan een paal. Er is niemand. Haar opa komt met een lantaarn. “Ik heb hem niet geluid”, zegt hij. “Niemand heeft hem geluid.”
