Kiri genç bir kutup sumrusuydu. Haziranda uzak kuzeydeki kayalık bir adada doğdu; orada yazın güneş hiç batmazdı ve gece yalnızca soluk mavi bir saatti. Ailesi ona küçük gümüş balıklar getirirdi ve o, sanki önünde uzun bir yol olduğunu şimdiden biliyormuş gibi, hızla büyüdü. Ağustosta sumrular güneye yöneldi ve Kiri ailesiyle soğuk denizin üzerinde uçtu.
Dördüncü gün bir fırtına onu onlardan çok uzağa savurdu. Üç gün yalnız uçtu, yorgun ve aç, etrafında gri sudan ve rüzgârdan başka bir şey yoktu. Balık için daldı, bir martı onu dalgaların üzerinde kovaladı ama o daha hızlıydı. Gündüz güneşi, geceleri yıldızları izledi.
Aylarca sıcak ülkelerin kıyıları boyunca ve açık okyanusun üzerinde uçtu, ta ki uzak güneye varana kadar. Orada da yazdı ve güneş orada da batmıyordu. Binlerce sumru soğuk suda balık tutuyordu ve Kiri onlara katıldı. İlkbaharda yine kuzeye döndü ve bütün yolu geri uçtu, tek bir yılda on binlerce kilometre.
Doğumundan üç yaz sonra aynı kayalık adaya kondu, bir eş buldu ve bir yumurta bıraktı. Her yıl iki yaz görüyordu ve yolu biliyordu.
