Karim on iki yaşında. Dedesi Idris ve dört deveyle çölü geçiyor. Idris “Rüzgâr kumun üzerine çizer. Rüzgârı sol yanağında tut” diyor. Bir kum fırtınası geliyor. Idris hasta ve devesinden düşüyor. “Karim, şimdi bizi sen götürmelisin” diyor.
Karim develeri art arda bağlıyor. Bütün gece yürüyor. Rüzgâr sol yanağında. Sabah hurma ağaçları görüyor. Vaha! Idris “Sana kim öğretti?” diye soruyor. Karim “Sen, dede” diyor.
