Tomas was tien en hij zei: “Lucht heeft gewicht.” Zijn grote zus Elisa lachte. “Lucht is niets!”, zei ze. Dus legde Tomas een platte voetbal op de keukenweegschaal en schreef het getal op. Toen pompte hij de bal op tot hij hard was en woog hem opnieuw. Hij was een paar gram zwaarder!
Elisa controleerde de weegschaal twee keer. Hun vader legde uit dat de lucht om ons heen op alles drukt. Tomas liet het de klas zien en hij won een lint op de wetenschapsbeurs. Elisa werd zijn assistente. Ze noemde zichzelf “Hoofd van de Afdeling Lucht”.