توماس ده‌ساله است. می‌گوید: «هوا وزن دارد». خواهرش الیزا می‌خندد. «هوا هیچ چیز نیست!» توماس یک توپ فوتبال بادخالی را روی ترازوی آشپزخانه می‌گذارد. بعد آن را محکم باد می‌کند. دوباره وزنش می‌کند. چند گرم سنگین‌تر شده است! الیزا ترازو را دو بار بررسی می‌کند.
پدرشان می‌گوید: «هوا به همه‌چیز فشار می‌آورد». توماس آن را به کلاس نشان می‌دهد و در نمایشگاه علوم یک روبان می‌برد. الیزا به او کمک می‌کند. او «رئیس بخش هوا» است.