In een drukke stad woonde een kraai die dol was op walnoten, maar de schalen waren veel te hard voor zijn snavel. Lange tijd had hij honger en was hij gefrustreerd. Toen zag hij op een middag een auto over een noot rijden die op de weg was gevallen. Krak! De schaal brak open, en de kraai begreep het.
Vanaf dat moment had de kraai een plan. Hij droeg een noot naar het zebrapad, liet hem op de weg vallen en vloog naar het stoplicht om te wachten. De auto's reden over de noot en kraakten hem. Dan sprong het licht op rood, de auto's stopten en de voetgangers begonnen over te steken. Dat was het moment waarop de kraai naar beneden hupte om zijn lunch op te halen.
Een oude man, meneer Sato, die op een bankje in de buurt de mussen voerde, keek elke dag naar de kraai. Na een paar weken begon hij noten voor hem mee te nemen. Jaren later kwam de kraai met zijn jongen terug naar het zebrapad en leerde hun precies hetzelfde trucje.