Men zegt dat dit lang geleden gebeurde. Op een ochtend kwam de zon niet op. Drie dagen bleef de vallei donker, en het dorp had het koud en was bang. De mannen klommen de heuvel op en schreeuwden, maar ze kwamen bleek terug. “Daarboven is een berg”, zeiden ze. “Hij ademt.”
Mira, een meisje van negen, zei goedemorgen tegen alles. Ze nam brood en melk en klom alleen de heuvel op. De berg was een reus, die met gesloten ogen zat. “Goedemorgen”, zei Mira. “Pardon, meneer. Ik denk dat u op de zonsopgang zit.”
De reus deed één oog open. “Echt? Het spijt me. Iedereen schreeuwde tegen me, dus ik dacht dat niemand me hier wilde.” Hij stond op en ging op de volgende heuvel zitten. De zon kwam op, en de vallei werd goud.
