Bu çok eskiden oldu. Köy meydanda tek bir ateş yakıyordu; ateşe yaşlı bekçi Sula ve on iki yaşındaki yardımcısı Yara bakıyordu. İlk don gecesinde yağmur ateşi söndürdü. Kış yakındı ve köyde hiç alev yoktu.
Sula “Dumanlı Dağ’da ateş var, üç gün uzakta” dedi. Ateş sönerken nöbette olan Yara yola çıktı. Yanında kül ve yosun dolu bir toprak çömlek vardı.
Dağda bir kor yaktı ve çömleğe koydu. Dönüşte nehri çömleği başının üstünde tutarak geçti. Son sabah yosun bitmişti, bu yüzden kora kırmızı atkısını yedirdi. Şafakta, çömlekten duman yükselirken meydana girdi. Sula üfledi ve bir alev yükseldi.
