Samuel Osei was buschauffeur en hij was eenenzestig. Hij kende elke straat, maar hij kon niet goed lezen, en niemand kende zijn geheim. Op een dag kwam er een brief van zijn kleindochter Grace. Samuel kon hem niet lezen. Hij stopte hem in de zak van zijn jas en droeg hem eenendertig dagen mee.
Toen zag hij een poster in de busgarage: “Avondleesles, dinsdag om zeven uur.” Hij reed drie keer langs de school. Toen ging hij naar binnen. De lerares, mevrouw Lindqvist, zei: “Hier is iedereen met de eerste letter begonnen.” Samuel ging achterin zitten en leerde.
Na vier maanden haalde hij de brief tevoorschijn en las hem hardop voor: “Lieve opa, ik heb een tand verloren. Wanneer kom je? Liefs, Grace.” Hij las hem drie keer. Toen pakte hij een pen en schreef zijn eerste antwoord.
