Selma bir fırıncı. Her sonbahar köyde büyük bir yemek var, Uzun Sofra. Selma üç yüz ekmek pişirmeli. Ama bir akşam fırını çatlıyor! Duman odayı dolduruyor. Torunu Lotte okulun çanını çalıyor. Komşular geliyor ve herkes eve biraz hamur götürüyor.
Bütün gece kendi fırınlarında pişiriyorlar. Sabah sofra ekmekle dolu. “Bu benim ekmeğim değil” diyor Selma. “Hayır” diyor Lotte. “Bu bizim ekmeğimiz.”