In het grote station stond een oude piano met een bord: “Speel alstublieft.” In het ochtendspitsuur haastten honderden mensen zich erlangs. Toen ging een kleine jongen zitten en speelde met één vinger een eenvoudig deuntje.
Niemand bleef staan, maar toen ging een vrouw in een lange jas naast hem zitten en begon een langzaam, mooi stuk te spelen. De hele hal werd stil. Een man met een aktetas deed mee met jazzakkoorden, en een straatmuzikant voegde met zijn viool een melodie toe. Een bewaker tikte met zijn voet mee.
Toen het spitsuur voorbij was, eindigden ze met één groot akkoord. Ze knikten naar elkaar en liepen in verschillende richtingen weg. Een schoonmaker liet een briefje achter op de piano. Er stond: “Dank u wel.”