Büyük tren istasyonunda eski bir piyano vardı, üstünde bir tabela: “Lütfen çalın.” Sabahın kalabalık saatinde yüzlerce insan acele acele yanından geçiyordu. Sonra küçük bir çocuk oturdu ve tek parmakla basit bir melodi çaldı.
Kimse durmadı ama sonra uzun paltolu bir kadın onun yanına oturdu ve yavaş, güzel bir parça çalmaya başladı. Bütün salon sessizleşti. Evrak çantalı bir adam caz akorlarıyla onlara katıldı, bir sokak müzisyeni de kemanıyla bir melodi ekledi. Bir güvenlik görevlisi ayağıyla tempo tuttu.
Kalabalık saat bitince hep birlikte büyük bir akorla bitirdiler. Birbirlerine başlarıyla selam verip farklı yönlere gittiler. Bir temizlik görevlisi piyanonun üstüne bir not bıraktı. Notta şöyle yazıyordu: “Teşekkürler.”