Şemsiye Hırsızı

Lena, Karaağaç Caddesi İstasyonu’nda kahve satıyor. Şemsiye de satıyor. Yağmur yağınca saat üç buçukta bir şemsiye kayboluyor. Ertesi sabah geri geliyor, bir notla: “Ödünç alındı, teşekkürlerle.” Kim bu? Lena pembe bir şemsiyeye çıngırak bağlıyor. Yağmurlu bir günde çıngırak çalıyor. Sesi izleyerek okul kapısına gidiyor. Yaşlı Bay Petrov çocuklara şemsiye veriyor. Lena polisi aramıyor. Bir levha yapıyor: “Bedava şemsiyeler. Kuruyunca geri getirin.”