Theo verhuisde naar een nieuw appartement. Elke avond om acht uur hoorde hij een diepe stem door de muur. โHet schip zinkt! Red de kat van de kapitein!โ Theo was bang. Hij hield een glas tegen de muur om beter te horen en belde zijn zus. โMisschien is het een spookโ, zei hij. โDoe niet zo gekโ, zei ze. โGa kloppen.โ
Na een week klopte Theo aan bij zijn buurvrouw. Mevrouw Okafor, een oude actrice, deed open. Ze nam een avonturenverhaal op voor kinderen in het ziekenhuis. Ze lachte en zei: โKom binnen! Ik heb iemand nodig voor de geluiden.โ Al snel maakte Theo een krakende deur, onweer met een bakplaat en regen met rijst.