Ewa ormanı yüksek bir ahşap kuleden gözetliyor. Yaz mevsiminin kurak sonu. Saat altıda telsiz, sekiz çocuk ve öğretmenlerinin Kara Vadi'de kaybolduğunu söylüyor. Dokuzu on geçe Ewa uzakta minicik bir ateş görüyor. Orman yangınından korkuyor ve itfaiyeyi arıyor. Sonra ikinci bir ateş ve üçüncü bir ateş görüyor; hepsi bir üçgen şeklinde.
Ewa duruyor. Üçgen biçiminde üç ateş eski bir işarettir: “Kaybolduk. Buradayız.” Bunu geçen yaz çocuklara öğretti. Bu bir orman yangını değil. Bu çocuklar!
Kurtarıcıları telsizle yönlendiriyor ve büyük lambayı vadiye çeviriyor. Gece yarısından önce telsiz şöyle diyor: “Onları bulduk. Dokuz kişi de burada.” Ewa oturuyor, gülüyor ve ağlıyor.
